JM Free Ebooks - шаблон joomla Форекс

  Пешаи пизишкӣ ҳамеша яке аз муҳимтарин пешаҳо барои ҷомеаи инсонӣ  будааст. Аз замоне ки инсоният ба ҳайси як мавҷуди соҳибдарку соҳибшуур дар олами ҳастӣ зуҳур намуд, дар баробари ҳазорон хатару осебпазирӣ қарор дошт. Дарки ин  хатароти заминиву кайҳонӣ ӯро маҷбур месохт то ба хотири зинда мондани хеш чораандешӣ намояд. Яке аз куҳантарин чораандешии инсонӣ солим нигоҳ доштани ҷисми хеш дар баробари таҳдидҳои руёрӯи табиӣ буддааст, ки муҷиби ба миён омадани пешаи пизишкӣ гардидааст. Яъне ин пеша яке аз қадимитарин пешаҳои инсонӣ аст, ки ҳануз дар бомдоди рӯзгори башар шакл гирифта, бо болоравии тафаккури фарҳанги инсонӣ он низ рушд намудааст  ва аз дараҷаҳои аввалину соддатарин то ба сатҳи имрӯзии мутамадин омада расидааст. Инсон низ ба ҳайси мавҷуди пӯё ва кушо ҳамеша неруҳои хешро ҷиҳати донистани ҳаводис ва ашёи атроф ба он хотир равона сохтааст, то тавонад мушкилоти зистии хешро саҳлу содда намояд ва худро дар баробари равишу ҷараёноти онҳо ҳифз намояд. Ҳамин будааст, ки ҳамеша наботиву ҳайвониро аз лиҳози заруру фоида ба ҷисми биологии хеш мавриди таҷрибаву баррасӣ қарор дода онҳоро мушикофона омӯхтааст.

Исламский экстремизм — это «политический вирус», от которого, как показывает опыт, у политически здорового общества нет иммунитета. Европейское общество должно, как и при коронавирусе, изолировать себя от такого «политического вируса».

Современная цивилизация должна усилить борьбу с религиозным экстремизмом
 Сегодняшний мир трудно представить без интернета. Виртуальный мир стал частью мировой политики и экономики. Услугами виртуальных площадок пользуются как известные политики, бизнесмены, журналисты, так и обычные граждане. Виртуальное пространство стало также излюбленным местом всякого рода террористических и экстремистских групп.

  Фарҳанги «Бурҳони қотеъ» асари лексикографиест, ки маводи зиёди луғавиро фаро гирифта, аз як тараф, ҳамчун луғати мукаммал ва аз тарафи дигар, ҳамчун асари бебаҳои этнографӣ хизмат мекунад. Ҳамзамон, фарҳанги мазкур оид ба сарчашмаҳо бо фарогирии маводи луғавӣ дар асоси қонунҳо ва усулҳои асосии лексикографӣ, тарзу равиши кор ва тартиби онҳо мураттаб гардида, чун як асари пурқимати классикӣ арзёбӣ мегардад.

 Мураттиби «Бурҳони қотеъ» Муҳаммадҳусайни Бурҳон аз луғатшиносони бузурги адабиёти форс-тоҷик буда, ин асари пурарзиши гаронбаҳояшро дар асри 17 дар заминаи таҷрибаи фарҳангнигории пешин иншо намудааст, ки он барои тозагӣ ва инкишофи забони адабӣ мусоидат мекунад [3, 2].

Мулоҳизаҳои академик Кароматулло Олимов ва доктори илмҳои фалсафа Рустам Ҳайдаров перомуни вокунишҳо ва бархӯрдҳои гуногун ба паҳншавии коронавирус дар кишварамон

 Шубҳае нест, ки имрӯзҳо буҳрони коронавирус тамоми ҷаҳонро фаро гирифта, ба мушкили рақами яки инсоният (бале, инсоният, чунки ин вирус ба ҳайвоноту наботот кор надорад) табдил ёфтааст. Офату зиёнҳои ин душмани ноаёни башарият чунон васеъ ва густурдаанд, ки таърих мислашро ёд надорад. Аммо ҳоло касе ба фикри ҳисобу китоби зиёнҳо нест. Ҳамагон, чӣҳукуматҳо ва чӣ мардум дар саросари олам аз тамоми иқтидору донишу технология истифода мебаранд, то коронавируси манҳусро аз байн баранд ва ё ақаллан таъсири онро барои худ ва дигарон камтар созанд. Барои аксари роҳатталабон ва сармоядорон дигар рифоҳу маишат, зиндагии афсонавӣ, қасру кушкҳои боҳашамат ва мошину киштиву ҳавопаймоҳои гаронқимат орзу нест, орзу ин аст, ки як рӯз бештар дар ин дунё зиндагӣ кунанд ва ё ҳаётеро наҷот диҳанд.

Саҳифа аз 1 то 139

Китобҳо