JM Free Ebooks - шаблон joomla Форекс
Панҷшанбе, 23 Январи 2020 08:02

Духтари муаллим (Ҳикоя)

Муаллиф:

 Ишқро  оғоз  ҳаст,  анҷом  нест.

Саъдӣ 

  Мардуми  Вахшонзамин аз носозие,  ки майдоннишинон,  ба сарашон оварда буданд, хонаю дарашонро партофта  мегурехтанд, чунонки  солҳои бистуми асри  бист, бобоёну  пайвандонашон табор-табор аз ҷафои болшевику босмачӣ    фирор  карда  буданд.

  Мардуме,  ки  дар  он  солҳо  хорзору   найзорҳои  санг барин   сахтшударо бо  каланду  зоғнӯл  канда,  киштзор  карда,   на  як  бору  ду  бор хона  сохтаю   тӯю  маъракаҳо  ороста,  бо  ҳам  паймони  хешию дӯстӣ    баста  буданд,  ҳоло  аз  якдигар, мисле ки аз  пасашон мор медавад, мегурехтанд. Халқе, ки ба  меҳнатқаринию  саховатмандӣ   ном  бароварда  буд, ҳоло бо  лақаби «вовчику юрчик» бадном  шудаю сархаму  сарафканда,  баъзе  бо  мошин,  баъзе  бо  трактор,  баъзе  коло дар  пушт  мегурехт. Юрчик ҳам  мегурехту  вовчик  ҳам. Фақат  онҳое, ки худро  деҳқони  хокпош   мегуфтанд   ё  муаллиму духтуроне,  ки   ба майдоннишинҳо шарик набуданд,  зуъм  карда  менишастанд. Яке   аз  онҳо сокини  деҳаи  Аскари  Сурх Барзу буд. Занаш  Назокат,  дар  деҳа,  дувоздаҳ  сол  инҷониб  духтур  аст.  Барзу   ҳар вақте аз  занаш  мешунид,  ки  фалонӣ  кӯч  бастааст, ӯро  тасаллӣ  медод:  «Мо    ҳам   ба   вовчикаш,  ҳам   ба  юрчикаш   аз таги дил хизмат мекардем. Ба майдон рафтан ё нарафтанашон   кордор  набудем,   пас  аз  кӣ  метарсем?» Барзу  ин  суханҳоро  мегуфт,  лекин дар дилаш  хавотирӣ  дошт. Қариб  як сол мешавад, ки мардум ба гурӯҳҳо тақсим  шуда, аз якдигар  айб  меҷӯстанд. Баҳси майдонҳо ба масҷидҳо кашида шуд. Дар масҷидҳо байни намозгузорон гурӯҳбозӣ шуд.

  Дар ин ҷустор ба таври фишурда мехоҳем дар бораи таъсири фарҳанги ориёӣ дар ташаккули тамаддуни башарӣ бо ишора ба ҷойгоҳи муҷассамаи Озодӣ дар Иёлоти Муттаҳидаи Амрико бипардозем.

 Муҷассамаи Озодӣ тандисе аст, ки ҳамакнун дар шаҳри Ню-Йорк бахши Манҳетен чашмнавози миллионҳо ҷаҳонгард аст. Ин тандис сохтаи дасти пайкартароши фаронсавӣ бо номи Фредерик Огуст Бартолди аст ва сохтаи дарунии тандисро Густав Эйфил - муҳандиси фаронсавии Бурҷи Эйфил офаридааст. Ин шоҳкори ҳунарӣ ва самбули озодӣ аз сӯйи давлати Фаронса дар соли 1886 ба шодбоши ҷашни садумин солгарди истиқлоли Амрико аз чанголи Англия, ба давлати Амрико пешкаш гардид.

  «Аз рӯзи ироаи Паёми навбатии Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон  марҳилаи нави ободкорӣ ва  созандагӣ дар кишвар дар  ҳамаи соҳаҳои  хоҷагии халқ  равнақи тоза пайдо кард. Бояд тазаккур дод, ки Паёми Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон воситаи асосии робитаи Сарвари давлат бо мақомоти қонунгузори ҳокимият дар Тоҷикистон мебошад ва дар раванди эъмори давлати демократии ҳуқуқбунёд мавқеи хоса дорад. Паёми Президент ин ҳуҷҷати сиёсиест, ки мавқеи сарвари давлатро дар самтҳои асосии сиёсати давлатӣ, рушди сохтори конститутсионии Тоҷикистон ва муносибатҳо бо кишварҳои хориҷӣ дар бар гирифта, фаъолияти қонунгузории парлумонро роҳнамоӣ мекунанд» – иброз дошт дар суҳбат бо АМИТ «Ховар» муовини Директори Институти фалсафа, сиёсатшиносӣ ва ҳуқуқи ба номи академик А. Баҳоваддинови Академияи илмҳои Тоҷикистон Рустам ҲАЙДАРОВ.

  Хурофотзудоӣ ва такмили фарҳанги ҷомеа дар кишварҳое, ки дидгоҳи аксари шаҳрвандонаш хурофотӣ ва хирадситезона аст, амре муҳим ва бунёдӣ дар ростои ҷомеасозист. Ин гуна давлатҳо ниёз ба ислоҳоти густурдае доранд, ки он бояд тамоми абъоди ҷомеаро фаро бигирад ва алалхусус, ҷаҳонбинии ирратсионаливу тафаккури эътиқодмеҳвар ва тақдирбовари шаҳрвандонро бо воқеияти кори ҷаҳон созгор намояд, зеро “шарти нахустини мавҷудият ва пойдориву мондагории давлат вижагиҳои сифатии шаҳрвандони он аст” (Аристотель, Политика. –М.: РИПОЛ классик, 2010, С.470).

Китобҳо